Antík og allskonar

grams grams

2012-02-24T13:09:00.000Z

Nú nálgast vorið og bráðum fer maður að gramsa í beðum, leita að laukum og þefa af mosa.

Það er gaman að gramsa og Dísa og Beta bæta reglulega við allskonar dóti á flóamarkaðssíðuna og svo er hægt að gerast facebookvinur líka ef maður er þannig týpa.

Íslensk keramík frá því um 1950

2012-01-24T13:51:00.002Z

Jafnt og þétt birtast nýjar gamlar vörur í netverslun Dísu og Betu. Til dæmis skálin frá leirmunagerðinni Roða (þessi með fuglinum) og hin frá leirmunagerð Benedikts Guðmundssonar, sem sett var á stofn 1946/1947 á Sjónarhóli í Sogamýri (sem er víst einhversstaðar nálægt Grensásnum). Það er hitt og þetta íslenskt til og svo auðvitað fullt af allskonar skemmtilegu útlensku. Það er skemmtilegt, ódýrt og vistvænt að kaupa notaða muni.

Dýr

2012-01-08T20:48:00.006Z

Þetta leirdýr keypti ég á flóamarkaði fyrir dálitlu síðan án þess að hafa hugmynd um hvaðan það væri. Mér fannst það bara passa svo ágætlega í dýrahornið hjá broddgeltinum, konungi skógarins og uglunni. Áðan komst ég því fyrir tilviljun, þegar ég ráfaði hingað, að dýrið var búið til af Tore Borg sem stofnaði leirkeraverkstæði á Skansinum í Stokkhólmi árið 1948 en vann þar aðeins í eitt ár og stofnaði þá Tebe keramik í Uppsölum. Þar bjó hann til fullt af allskonar leirdýrum. Tore dó 1974. Hér eru fleiri dýr.

Skranfíklar, umhverfisvinir og aðrir, hafið endilega í huga að Dísa & Beta eru enn á sínum stað og reglulega bætist við dótarí, þar má nú til dæmis finna tvíbreitt rúm.

Jólagjafahugmyndir?

2011-12-07T15:27:00.005Z

Það bætist reglulega nýtt (gamalt) dót á flóamarkað Dísu&Betu. Þar má finna jólaskraut, bækur, hugmyndir að óvenjulegum jólagjöfum, nytjahluti af ýmsum gerðum og allskonar áhugaverða og skemmtilega, gamla muni.

Heimurinn er þegar allt of fullur af drasli og um að gera að nota það sem er nú þegar til. Slóðin á allt góssið er sem fyrr: eigulegt.blogspot.com.

Lampi - Vem vet?

2011-11-19T12:23:00.003Z

Þessi lampi varð á vegi mínum fyrir skömmu. Hann er mjög þungur og óskaplega fínn en ómerktur. Mér finnst handbragðið benda til þess að hann sé sænskur eða finnskur en get samt ekki verið viss. Hann er um 15x15 cm. Getur einhver frætt mig?

Vet ni, svenska läsare, var ifrån denna lampa kommer?

Ugla - Mari Simmulsson

2011-10-27T16:48:00.000Z

Það er afar sjaldan sem maður rekst á gripi frá Upsala Ekeby á Íslandi. En um daginn fann ég samt óvart einn, þessa undurfallegu uglu eftir Mari Simmulsson.

Já og flóamarkaðurinn er í fullum gangi.

Fugladúkur frá Svíþjóð

2011-10-18T17:07:00.006Z

Þennan glæsilega fugladúk, sem er líklega frá 6. eða 7. áratug síðustu aldar, fann ég í Góða hirðinum. Hann er merktur Al Eklund og Stobo (Stockholms bomullstryckeri) og hér má lesa smávegis um Eklund og konuna hans. Svona fagran dúk sér maður sjaldan og hann er algjörlega óslitinn.

P.S. Svo minni ég á að flóamarkaðurinn er opinn allan sólarhringinn. Já og svo er líka síða á facebook.

Takk

2011-10-12T23:29:00.002Z

Þeim sem gaf þennan stóra, emaljeraða, svissneska pott í Góða hirðinn er hér með þakkað af öllu hjarta. Mig vantaði hann.

Luxolampi

2011-10-12T07:46:00.003Z

Luxolampana þekkja örugglega allir. Línan er upphaflega hönnuð fyrir um 70 árum en þessi skrifborðslampi sem skrúfaður er á borð (hann þarf reyndar ekkert að vera á skrifborði) er sennilega frá því á sjöunda áratugnum. Ekta gamall og merktur Luxo, framleiddur í Noregi. Hann fæst hjá Dísu & Betu fyrir slikk. Það bætist stöðugt inn dót svo það er um að gera fyrir gramsara að kíkja inn. Ef fólk ágirnist eitthvað á síðunni er best að senda póst á eigulegt@gmail.com.

Skál og vinavæðingarhappdrætti

2011-10-08T12:19:00.002Z

Mér áskotnaðist þessi ljómandi fallega keramikskál um daginn. Ég hef enga hugmynd um upprunann en undir henni stendur ECM 6292. Getur einhver frætt mig? Átti amma þín þessa skál eða bjó mamma þín hana til á keramiknámskeiði?

Já og endurnýtingarkapítalistarnir eru að veiða vini. Lækið þessa Facebook- síðu og þið getið unnið þetta gamla, fína kökubox með blómamynd.

Nýtt hjá Dísu & Betu

2011-10-02T18:01:00.000Z

Það bætist næstum daglega inn á síðuna hjá Dísu & Betu, enda hefur salan farið fram úr björtustu vonum. Meðal nýrra gripa í dag er emaljeruð kaffikanna frá Svíþjóð.

Það er líka hægt að gerast vinur flóamarkaðirns á facebook.

Rimini Blue - Bitossi

2011-09-25T17:15:00.012Z

Laugavegurinn er um margt alveg sérlega góð gata og hann batnar stöðugt. Þar hafa í sumar verið gerðir góðir hlutir á vegum borgarinnar, sem Borghildur hefur haldið til haga og unnið úr. Mér finnst hins vegar stór galli að við Laugaveg séu ekki fornmunaverslanir eða búð með notaðar bækur og bara tveir flóamarkaðir, sem báðir selja föt - þó að einn og einn harðari gripur slæðist með og ein og ein bók. Mér finnst að Góði hirðirinn ætti að opna smámunaverslun á Laugavegi, ég skal veðja hægri hendi upp á að það yrði vinsæll gramsstaður.

Hvað sem þessu líður þá átti ég, einu sinni sem oftar, leið upp Laugaveg áðan og leit af gömlum vana inn í fatamarkað Rauða krossins, sem er neðarlega við götuna (og fær marga plúsa fyrir að vera opinn á sunnudögum). Þar rakst ég á grip úr línu sem ég hef aldrei áður séð á Íslandi, en svona hlutir eru ekki mjög sjaldséðir í grannlöndunum og býsna vinsælir hjá söfnurum. Ég fann sumsé þennan líka orkanfína Bitossi-vasa frá Ítalíu. Línan heitir Rimini Blue og er úr smiðju Aldo Londi, keramik sem var framleitt frá 1953 og eitthvað fram á sjöunda áratuginn eftir því sem ég kemst næst.

Fullt af dóti

2011-09-22T21:53:00.001Z

Dísa & Beta eru búnar að dæla dóti inn á flóamarkaðinn (og selja góðan slatta) kíkið endilega á eigulegt.blogspot.com ef þið eruð í stuði.

Dísa&Beta - flóamarkaður á netinu

2011-09-20T09:15:00.008Z

Í samstarfi við aðra áhugamanneskju um notaða nytjahluti og skemmtilegt skran hef ég opnað sölusíðu með eigulega, notaða muni. Slóðin er eigulegt.blogspot.com og netfangið okkar eigulegt@gmail.com.

Eitthvað af því sem er á síðunni er þegar búið að selja eða taka frá, miðað við undirtektirnar fyrstu klukkutímana sem síðan var opin er ljóst að svona netflóamarkaður er nákvæmlega það sem margir þurftu og þráðu.

Við erum alveg til í að ræða umboðssölu á vönduðum og skemmtilegum, gömlum gripum og/eða kaup á gömlu dóti, t.d. úr dánarbúum eða ef fólk á allt of fulla skápa af styttum, vösum, eldhúsdóti, borðbúnaði, sparistellum, dúkum og lömpum, nú eða ef menn eru farnir að hnjóta um allar mublurnar og standlampana. Sendið okkur línu og gjarna myndir á eigulegt@gmail.com ef þið eruð í þannig hugleiðingum.

Við bætum hinu og þessu dóti inn á síðuna á næstunni - fylgist með!

Einkennilegt safn

2011-08-23T08:55:00.001Z

Smámunasafnið í Eyjafirði er afar einkennnilegt safn. Ég kom þangað í annað skipti í fyrradag og skil jafn lítið í konseptinu og þegar ég kom þangað fyrir nokkrum árum. Ef ég ætti Smámunasafnið myndi ég líklega bara breyta því í flóamarkað og selja allt smotteríið (fyrst myndi ég samt henda blýantstubbunum). En það er samt eitthvað skemmtilegt við þetta og Eyjafjörður var fagur sem fyrr.

Lítið um sumargrams

2011-08-16T23:27:00.004Z

Ekki hef ég eytt sumrinu á flóamörkuðum. Það hefur bara verið svo mikið að gera og einhvernveginn finnst mér þetta sumar varla byrjað, en um leið er það búið. Um daginn fór ég í fyrsta skipti í Góða hirðinn síðan í júní og auðvitað fann ég eitthvað sem mér fannst eigulegt. Meðal þess voru tvær danskar plastdósir hannaðar af hinum margnefnda völundi Erik Kold, svoleiðis kirnur getur alltaf einhver notað. Önnur er sérmerkt fyrir kaffi og þessi stóra er hentug fyrir hveiti, haframjöl eða ... já bara eitthvað.

Svo fann ég þetta fallega eldhúshandklæði/viskustykki með myndum af fæðingarstað Shakespeares og Anne Hathaway Cottage. Það er úr írskum hör, að öllum líkindum frá því uppúr 1970 og skreytilistakonan heitir Julia Killingback, kannski sú hin sama og býr til barnabækur. Fyrir tuskuna fínu borgaði ég hundraðkall.

Grænn Continua

2011-07-13T20:26:00.007Z

Áður en lengra er haldið: Flóamarkaðurinn á laugardaginn fór fram úr öllum væntingum, það var frábært veður, mannfjöldi í garðinum og fólk keypti og seldi gamalt góss í hrúgum. Ég mæli eindregið með því að menn haldi garðsölur, það er upplagt fyrir vini að sameinast um framkvæmdina.

Í vor skrifaði ég um kertjastjaka úr continua-línunni eftir gleraugnahönnuðinn Cari Zalloni. Fyrir einhverju síðan rakst ég á einn grænan í Góða hirðinum og nú á ég vísi að pop-art kertastjakasafni.

Flóamarkaður 9. júlí

2011-07-01T12:06:00.005Z

Það er búið að setja inn myndir af ýmsum varningi á facebooksíðuna Flóamarkaður í Norðurmýri og heilmikið á áreiðanlega eftir að bætast við þar til 9. júlí rennur upp.

Þessi teketill frá Habitat verður meðal fleiri eigulegra gripa á markaðinum.

Sumar

2011-06-29T11:39:00.005Z

Það er ekkert sérlega hlýtt en það er alveg hægt að hlaupa út og taka myndir og vera svo inni að skoða þær og telja sér trú um að það sé heitt úti.

Aborrarnir synda á snúrunum

2011-06-27T19:41:00.008Z

Um daginn fór ég í fyrsta skipti inn í nytjamarkað ABC-hjálparstarfs sem er einhversstaðar í fjarlægu iðnaðarhverfi við sundin blá þar sem timbursala Húsamiðjunnar var einu sinni. Þar fann ég þessi gluggatjöld sem eru svo falleg að ég fæ næstum gæsahúð af gleði þegar ég horfi á þau á snúrunum. Á hvorri gardínu eru þrír aborrar og þær passa fullkomlega fyrir gluggana í vinnuherberginu mínu og eru meira að segja með upphengihjólum svo ég þarf bara að renna þeim í z-brautirnar. Ég komst að því að gardínurnar eru keyptar í Epal fyrir eitthvað um þrjátíu árum síðan en ég veit ekki hver hönnuðurinn er (ég gef mér samt auðvitað að viðkomandi sé Skandínavi). Getur einhver frætt mig?

Flóamarkaður 9. júlí

2011-06-21T16:04:00.008Z

Laugardaginn 9. júlí verður flóamarkaður nokkurra vinkvenna í garðinum á Karlagötu 14 í Norðurmýri í Reykjavík. Markaðurinn hefst klukkan 12 og stendur fram eftir degi.

Til sölu verða allskonar eigulegir munir, nefna má leirtau, föt, reiðhjól, blóm, húsgögn, ferðaklósett, bækur fyrir yngri og eldri, leikföng, kertastjaka, skartgripi, skó, eldhúsáhöld, nótnastand og ýmislegt fleira sem við finnum á háaloftum, í kjöllurum og í nærbuxnaskúffum.

Ég á eftir að minna áhugasama gramsara á viðburðinn þegar nær dregur en hér er feisbúkksíða flóamarkaðarins.

Skransala í sveitinni

2011-05-21T21:55:00.005Z

Í dag héldu húsbændur á Þurá í Ölfusi skransölu í útihúsunum. Þar var sko hægt að kaupa margt eigulegt og ég fór þaðan með tvo glugga sem eru orðnir lok á vermireit og þennan fagra, gamla ölkassa sem er nú með tilfallandi plöntum en mun er tímar líða verða fylltur af Lavendula, sem er að koma upp í tveimur pottum í garðhúsinu. Megi sem flestir halda skransölur í skúrum sínum og útihúsum.

Þingvallamálverk

2011-05-17T09:05:00.010Z

Ég sá að verið var að opna sýningu með Þingvallamyndum í Hveragerði. Ekki er ég nein sérstök áhugamanneskja um Þingvelli eða málverk frá staðnum en á þó olíumálverk frá Þingvöllum merkt B. Árnas., sem gengur oft undir nafninu Bóbó Kjarval heima hjá mér. Málverkið er nokkuð stórt eða 93 x 130 og ég verð sífellt ánægðari með það eftir því sem árin líða. Það var keypt í Góða hirðinum fyrir nokkrum árum.

Auðvitað var ég ekki sátt fyrr en ég var búin að komast að því hver hefði málað myndina. Ég spurði spekingslegan listmunasala sem ekkert vissi (það getur verið að þetta sé óttaleg Eden-mynd en mér fannst manninn algjörlega skorta nauðsynlega forvitni) svo ég hóf rannsóknir á eigin vegum (alltaf best að gera hlutina bara sjálf). Rannsóknirnar fóru fram á Internetinu og stóðu yfir í um klukkustund. Þá hafði ég komist að því að málarinn er Baldvin Árnason (1934-2003) sem stundaði listnám í Barcelona og Kaupmannahöfn. Samkvæmt minningargrein var hann í myndlistarnámi í Kaupmannahöfn en stundaði gítarnám á Spáni og iðkaði hljóðfæraslátt og lék inn á einhverjar plötur. Hann hélt þó nokkrar myndlistarsýningar og myndir eftir hann hanga áreiðanlega á veggjum um allan bæ. Baldvin Árnason bjó lengi á Miklubraut og Pabbi hans var Árni Pálsson, sem var kaupmaður í Árnabúð í Hlíðunum.

Konunglegt sparistell til sölu

2011-05-01T11:26:00.003Z

Hér er til sölu stórt og fínt enskt stell frá Royal Doulton.

Friður sé með þiður

2011-04-27T22:37:00.012Z

Um daginn var frétt í einhverjum miðli um að skógarhænsn hefði komið fram af mikilli grimmd við íslenska fjölskyldu í páskaleyfi í einu grannlandanna. Ef blaðamaðurinn hefði haft hugmyndaflug og nennu hefði hann getað komist að því að umrætt hænsn var, ef marka má erlenda æsifréttamiðla, fuglinn þiður. Þiður er algengur í Skandinavíu, pabbi hans Wallanders í bókum Hennings Mankells, málar nokkurn veginn sömu myndina af þessum fugli aftur og aftur og fuglinn má víst líka sjá í Skotlandi, Þýskalandi og víðar.

Ég fann hins vegar þessa útskornu gleröskju í Góða hirðinum um daginn og hún er með messingloki sem ég sé ekki betur en í sé grafinn þiður. Ég held að þetta sé askja fyrir sígarettur en veit ekkert um uppruna eða aldur. Ef einhver getur upplýst mig fær viðkomandi verðlaun!

Bast og blóm

2011-04-27T20:08:00.006Z

Um daginn keypti ég þetta tveggja hæða bast- og tréborð í Góða hirðinum (500 ríkisdalir). Það var í náttúrulegum litum og pínulítið sjúskað en annars frekar skemmtilegt fannst mér (ég var of heimsk til að taka mynd af því í upphaflegri útgáfu). Í morgun fór ég í Brynju og keypti brúsa af spreyi og úðaði svo tvisvar yfir það og nú á ég nýtt borð.

Borðið má til dæmis nota undir potta með vaxandi sólblómi og skjaldfléttu.

Irene

2011-04-27T11:54:00.007Z

Uppáhaldsfatið er Irene frá Rörstrand, hannað af Rosemarie Benedikt 1969 eftir því sem ég hef komist næst. Það er stórt, passar fyrir lambalæri af stærri gerðinni. Keypt í Góða hirðinum fyrir slikk.

Danskt plast

2011-04-15T08:09:00.009Z

Nokkrir danskir nytjahlutir frá Rosti. Uppáhalds í dag er hvítlaukspressan sem er alveg sérlega góður gripur og ekki eru appelsínugulu bollarnir ljótir (ég keypti þrjá á samtals 150 krónur). Þeir henta fyrir tannbursta en ekki síður til að drekka kaffi úr úti í garði á meðan skriðsóley og arfi eru reytt með hendinni sem ekki heldur á bollanum (það er að segja þegar veðrið skánar nógu mikið til að maður nenni út í garð með kaffi, það er snjór núna). Ég spái því eins og úfinn Nostradamus á náttkjól að Rosti-plastdót verði með tímanum eftirsótt antík.

Kassarnir hennar ömmu

2011-04-14T15:46:00.015Z

Ömmur okkar margra geymdu eða geyma sennilega ýmislegt sem grömsurum finnst gaman að. Alveg frá því að ég var örlítil hef ég verið gramsandi í gömlu dóti. Þannig eignaðist ég ýmislegt sem amma átti í skúffum og á háaloftinu, til dæmis kassa og dollur með hinu og þessu smotteríi. Einhverntíma þegar ég var krakki sníkti ég litlu járndolluna undan konfekti sem á stendur Take the Home Sweet Home og einhverjar fleiri svipaðar dósir á ég inni í skáp. Hina kassana á myndunum fékk ég einhverntíma síðar, þeir eru úr þykkum pappa, undan konfekti og líklega frá fimmta áratug síðustu aldar. Báðir geyma ýmislegt til sauma, garn, úrklippur úr móðublöðum, mynstur og fleira. Í öðrum kassanum eru líka einkunnir mömmu síðan hún var í barnaskóla og þar má sjá að hún var bráðger og samviskusöm og fékk góðar einkunnir m.a. fyrir raddlestur, hegðun, málfræði, iðni og kristin fræði. Í sama kassa er líka mynd af sjálfri mér hallandi undir flatt.

Continua - Cari Zalloni

2011-04-13T08:36:00.008Z

Fyrir nokkrum mánuðum keypti ég þennan kertastjaka í Góða hirðinum og birti mynd af honum hér. Áðan var ég að vandra á netinu (við skoðun Vestur-þýsks Haldensleben-keramiks) og komst að því að hann er úr seríu sem heitir Continua og var hönnuð af Cari Zalloni fyrir Steuler á 7. áratugnum. Stjakarnir eru til í mörgum litum og stærðum, bláir, gulir, grænir ... það væri nú ekkert leiðinlegt að eiga lítið safn af svona kertastjökum.

skran og rusl og dót

2011-04-12T16:43:00.011Z

Stundum segir fólk við mig að á flóamörkuðum á borð við þá sem Hjálpræðisherinn rekur, í Kolaportinu, Góða hirðinum o.s.frv. sé ekkert nema ónýtt rusl. Ég velti því jafnvel fyrir mér hvort það sé að segja mér að heima hjá mér sé allt fljótandi í rusli og hvort bollarnir mínir, bækurnar, blómapottarnir, lamparnir, eyrnalokkarnir, handklæðin og fötin mín séu líka tómt rusl, en ansi margt sem ég á er fengið á svona mörkuðum hérlendis og erlendis. Til gamans má líka nefna að ég hitti einu sinni konu á ráðstefnu sem sagði mér í hálfgerðum trúnaði að gömul hús væru almennt ekki byggileg því þau væru full af pöddum og ógeði, en þá var hún að vísa í hús í Kópavogi sem byggt var á sjöunda áratugnum. Ég sagði henni auðvitað að mitt hús væri byggt fyrir seinni heimsstyrjöld og því væntanlega allt morandi í óværu. Henni fannst þetta lítið fyndið. Því miður er viðhorf margra til gamalla hluta í þessa átt, ekki síst á Íslandi. Það má örugglega að hluta til rekja til þess að það er svo lítið af gömlu dóti hérna. Í Skandinvíu getur maður heimsótt hús þar sem sama fjölskylda hefur búið kynslóðum saman og jafnvel notað sömu húsgögn, sömu standklukku, sömu súputarínu og sömu útidyrahurð í árhundruð.

En hvað ruslið varðar þá má auðvitað alveg segja að á flóamörkuðunum sé aðallega rusl. Heimurinn er fullur af rusli, allar búðir eru fullar af rusli, hvort sem þær heita IKEA eða eitthvað annað. Mengunin af öllu ruslinu er skelfileg og þess vegna er um að gera, og reyndar nauðsynlegt, að takmarka sporin sem við skiljum eftir okkur í vistkerfinu. Það má til dæmis gera með því að endurnýta það sem aðrir eru hættir að nota. Slíkt krefst stundum nokkurrar þolinmæði og útsjónarsemi. Ég bíð oft lengi eftir að það sem mig vantar eða langar í reki á fjörur mínar. Nú er ég til dæmis að bíða eftir að einhver þurfi að losa sig við gróðurhús, hafið það endilega í huga ef þið heyrið af notuðu gróðurhúsi í reiðileysi. Það má vera frá 10 fermetrum og uppúr - ég get sótt það svo framarlega að það sé ekki á Hvannstóði í Borgarfirði eða á Patreksfirði (og þó, ég væri jafnvel til í að leita einhvern uppi sem er á leið þangað og gæti kippt með sér gróðurhúsi í bakaleiðinni).

Já og hér fyrir neðan er svo drasl sem ég keypti í Góða hirðinum í dag. Þýsk Rosenthal-skál sem gæti til dæmis hentað undir grænmeti, Bugles, hundamat, mandarínur eða pottablóm.

Bíó Paradís á Hverfisgötu

2011-04-11T22:19:00.005Z

þolinmæðin

2011-03-30T14:35:00.004Z

Í hádeginu skrapp ég út í garð og náði í nokkra lauka til að láta blómstra inni. Það tók krókusana hálftíma að opna sig.

Blómaver

2011-03-26T18:02:00.006Z

Vefnaðarvara frá blómatíma blómabarnanna er mér algjörlega að skapi. Það er líka upplagt að setja sumarleg blómasængurver utan um sumarsængurnar í sumarhúsi sem byggt er 1968.

Þessi þrjú sængurver fékk ég hjá Hjálpræðishernum fyrir örfáar krónur stykkið og ég er viss um að tilvonandi næturgestir eiga eftir að tvístíga, hika og velkjast í vafa þegar þeim býðst að velja sér ver á sængina.

Forvor

2011-03-26T09:14:00.006Z

Á meðan maður bíður eftir að sólbómin (sem nú ryðjast upp úr mold ásamt örlitlum kryddplöntum og fleiri jurtum) stækki og krókusar, liljur og lyklar birtist undan snjónum, má þjófstarta vorinu með litlum páskaliljum í gluggakistunni. Potturinn fannst í Góða hirðinum í vikunni. Hann er ómerktur en lítur óneitanlega út fyrir að vera þýskur ef tillit er tekið til glerungsins.

Um miðnætti í nótt

2011-03-25T09:08:00.001Z

Bráðn

2011-03-24T17:12:00.003Z

Þessi síðbúni vetur virðist loksins vera að bráðna. Ég lyfti upp snjóugu loki á vermireit áðan og undir fundust þessar lofandi jarðarberjaplöntur.

Krosssaumshundur dansar

2011-03-22T12:52:00.010Z

Fuglasöngurinn og birtan gefa vísbendingu um eitthvað en það er samt óskaplega lítið vorlegt úti þessa dagana. Vorið er samt auðvitað einhversstaðar framundan og sumarið kemur hvað sem hver segir. Og ég er að endurskoða líf mitt í takt við nýja árstíð. Skattskýrslan smaug út úr tölvunni í gær mér til mikils léttis. Undanfarið er ég líka búin að losa mig við marga kassa af bókum og fá mér nýjar og betri bókahillur fyrir allar bækurnar sem ég losaði mig ekki við og þær nýju bækur sem er búin að verða mér úti um. Svo er ég búin að sá fræjum í sáðmold og á eftir að sá miklu fleiri fræjum þegar hlýnar. Hægt og rólega er ég að losa mig úr ýmsum föstum smástörfum sem ég hef lengi haft á minni könnu og innan skamms gæti mér líka dottið í hug að kveðja feisbúkana vini mína um stund og einbeita mér að þýðingu metsölubókar, skrifum á náttúrulýrík eða dónaskap, bókabloggi, dótabloggi og auðvitað garðyrkjunni sem er afar mikilvæg á sumrin.

Hér fyrir neðan er krosssaumsmynd sem ég keypti einu sinni á fimm sænskar krónur í fornbókabúð í Uppsölum. Fornbóksölum áskotnast oft ýmislegt með bókunum og þessi mynd og fleiri höfðu komið upp úr einhverjum bókakassa skömmu áður. Ég spurði bóksalann hvað hann vildi fá fyrir myndina. Hann horfði á hana með fyrirlitningu og sagði síðan: Ekkert fyrir þessa mynd, hún er svo ljót, en það má náttúrlega alltaf nota rammann. Síðan seldi hann mér myndina í rammanum á fimmkall. Myndin hangir fyrir ofan klósettið og fótnetta parið, sem er óneitanlega létt í spori, gleður mig oft á meðan ég ligg í baði og horfi á það. Vissulega er fótaburður hundsins dálítið einkennilegur en það skal enginn segja mér að auðvelt sé að krosssauma dansandi hund.

Rústfrítt stál

2011-03-19T19:22:00.007Z

Sænskt salatsett keypt á flóamarkaði fyrir fáar krónur fyrir mörgum árum. Það var líklega lítið notað þegar það komst í mína eigu en ég hef notað það mikið. Ég giska á því að það sé frá því uppúr miðri síðustu öld og það er stimplað með orðunum Rostfritt stål.

Gamall skoskur spegill

2011-03-19T14:02:00.001Z

Súlan í höll minni speglast í speglinum góða, sem keyptur var á kirkjubasar í Skotlandi um árið. Hann er áreiðanlega gamall og stendur á slípaðri steinplötu, en ekki er ég nógu vel að mér í Dressing table mirror-fræðum til að geta sagt til um aldur og uppruna.

Uppruni óþekktur

2011-03-18T14:02:00.002Z

Þennan vasa, sem er ca. 12 cm, á hæð og úr þykkum leir, fékk ég einu sinni í Góða hirðinum. Hann er ómerktur og ég hef ekki minnstu hugmynd um hvaðan hann er kominn. Einhverjar ágiskanir?

Dalahestar

2011-03-17T10:57:00.008Z

Dalahesturinn er án efa frægasta tréhross í heimi. Hesturinn, sem oftast er appelsínugulur í grunninn en getur verið blár eða einhvernveginn öðruvísi, sló í gegn á heimssýningunni í New York 1939. Fyrir utan skála Svíanna á þeirri sýningu var risastór Dalahestur og eftir það hefur hann verið eitt af vörumerkjum Svía (Volvo og IKEA eru kannski á sama rófi?).

Nú væri upplagt að skrifa einhverja steypu um mörgþúsundára sögu hestsins í Skandinavíu, ég bara nenni því ekki, en hann er auðvitað einhverskonar tákn, förum ekkert út í hest Óðins og allt það ... En sem sé, einhverntíma uppúr 1600 varð fyrsti Dalahesturinn til, eða forveri hans kannski, útskorið leikfang fyrir börn í Dölunum, þar sem hestar voru ómetanlegir sem farartæki og vinnudýr. Frá 19. öld var farið að mála hestana og skreyta með blómum og mynstrum eins og húsgögn og kirkjubekki. Síðan töltu hestarnir um Svíþjóð, farandverkamenn og flakkarar fluttu þá með sér og borguðu jafnvel fyrir gistingu og morgunverð með litlum tréhesti. Á 19. öld var hægt að kaupa hestana á bæjum í nánd við Mora í Dölunum og á 20. öld varð hann að stofupunti og túristadóti. Nú eru hestarnir framleiddir og skreyttir samkvæmt ákveðnum stöðlum en það er töluverð vinna og dútl að búa til hvern hest, sem er einstakur í sinni röð.

Í Nusnäs, rétt sunnan við Mora, er hinni eini og sanni Dalahestur framleiddur af innansveitarmönnum, um tvöhundruð þúsund stykki á ári, og stórmenni sem leið eiga um svæðið eða fá heimsóknir frá Svíþjóð hafa oft fengið Dalahesta að gjöf, Bill Clinton, Bob Hope, Doris Day og Elvis Presley til dæmis.

Dalahestarnir mínir hafa safnast í stóð á löngum tíma. Þann fyrsta keypti ég á flóamarkaði í skóla sonar míns á tíkall, annan fann ég í Góða hirðinum, einn er falsaður og klunnalegur eftir því og keyptur á markaði í Berlín (ég lét sölumanninn ekki ljúga því að mér að hann væri ekta en keypti hann samt á þrjár evrur því mér finnst gaman að eiga falsaðan Dalahest) og einn fékk ég á flóamarkaði á Laugarnesveginum í fyrrasumar fyrir hundraðkall og lofaði sölukonunni að hugsa vel um hann. Dalahestar eru annars oft dýrir, bæði í túristabúðum í Svíþjóð og í antíkbúðum heimsins, en ég hef aðallega gaman að því að ættleiða hesta sem á vegi mínum verða fyrir tilviljun.

Hér eru krækja og ein til þar sem lesa má meira um Dalahesta.

Kertalukt frá Bergdala

2011-03-17T09:06:00.006Z

Bergdala er gömul glerverksmiðja í Smálöndunum í Svíþjóð. Ég keypti kertaluktina hjá Hjálpræðishernum í Uppsala fyrir nokkrum árum á 30 sænskar krónur (sem er ekki há upphæð núna, ef maður umreiknar yfir í íslenskar krónur, en var tvöfalt lægri einu sinni). Hér er mynd af svona lukt á eldhúsborði sem einhver Svíi hefur tekið heima hjá sér.

Borgundarhólmsleir

2011-03-09T17:18:00.006Z

Hér eru tveir vasar frá Borgundarhólmi, en þar hafa leirkerasmiðir aldeilis búið til marga krukkuna í aldanna rás. Vasinn vinstra megin er merktur Johgus, en það verkstæði var rekið í Rønne 1944-1999, sá minni er merktur Bornholms stentøjs fabrik. Samkvæmt þessu er síðarnefnda verkstæðið sama batterí og Søholm, sem er þekktasta keramikverksmiðjan á Borgundarhólmi, hún var rekin frá 1835 til 1996 samkvæmt þessum upplýsingum. Ef marka má það sem stendur þarna á svarsíðunni frá antíkpóstkassanum þá er síðarnefndi vasinn frá upphafi fjórða áratugar síðustu aldar. Báðir vasarnir fengust á flóamarkaði á Helsingjaeyri fyrir ekki mjög löngu síðan og voru afar billegir í innkaupum.

Uppáhaldsdaninn Erik Kold

2011-03-08T18:00:00.004Z

Hér er kryddhillan sem mig bráðvantaði frá Erik Kold og ég fékk fyrir skammarlega fáar krónur hjá Hjálpræðishernum úti á Granda í síðustu viku. Hún verður hengd upp á vegg innan skamms.

Dúkað

2011-02-26T16:46:00.008Z

Dúkar frá sjötta áratugnum geta verið ansi skemmtilegir og þessi, sem ég keypti fyrir einhverju síðan á einhverjum flóamarkaði, fer býsna vel á eldhúsborðinu sem Stálhúsgögn smíðuðu fyrir mig eftir máli skömmu áður en fyrirtækið hætti. Ég kýs hins vegar að eyða lífi mínu í annað en að strauja þannig að dúkurinn er krumpaður. Norsku bollarnir með myndunum eru keyptir hjá Þorsteini Bergmann á Skólavörðustíg fyrir nokkrum árum en þá voru þeir nýteknir úr geymslu þar sem þeir höfðu legið frá 1965.

Febrúar í Reykjavík

2011-02-21T11:27:00.009Z

Í morgun fór ég út í garð, reytti upp nokkrar skriðsóleyjar og fann teikn um komandi vor.

Kanna frá Gustavsberg

2011-02-18T09:18:00.009Z

Könnuna Monicu keypti ég einu sinni fyrir 40 sænskar krónur í antíkbúð sem var á Norbyvägen í Uppsölum. Hún hefur komið að góðum notum en ég hef aldrei síðan rekist á postulín með eins blómum.

Litla kannan sem er með Monicu í glugganum er frá Rörstrand og fékkst fyrir næstum ekki neitt í Góða hirðinum.

Forma frá Rörstrand

2011-02-14T17:19:00.007Z

Svona Rörstrand-pott/skál með loki (á sænsku kallast svona ílát karott) fann ég í Góða hirðinum í dag. Þetta er úr settinu Forma sem Olle Alberius hannaði og var framleitt frá 1968 til ca. 1980.

Kaffibolli dagsins ...

2011-02-11T14:27:00.006Z

... er með íbúum Múmíndals og kunningjum þeirra. Auðvitað keyptur í Góða hirðinum fyrir löngu síðan.

Snjór í Reykjavík

2011-02-05T12:00:00.005Z

Nú er snjór í Reykjavík. Gatan mín og garðurinn!

Blá flaska

2011-01-07T21:51:00.003Z

Þessa bláu flösku gaf ég, fyrir nokkrum árum, 500 kall fyrir á skransölu sem var um tíma á Laugavegi. Ofan á tappanum er stimpill með orðunum Gustav Adolf Sveriges konung. Ætti maður ekki að geyma brennivín í henni?

Tákn ógnar og skelfingar

2011-01-02T19:14:00.004Z

Þessi kertastjaki leynist inni í skáp hjá mér. Ég eignaðist hann þegar ég var unglingur en hann fannst í kassa á háalofti þegar amma mín flutti einu sinni. Mér skildist á ömmu (sem nú hefur stundað hörpuleik í Himnaríki um árabil) að hún hafi fengið stjakann í pósti frá einhverjum í fjölskyldu sinni í Þýskalandi um miðjan fjórða áratug síðustu aldar, en amma var lítt hrifin og setti stjakann í kassa og hann fékk að dúsa á háloftum í marga áratugi þar til hann komst í hendur undirritaðrar.

Nasistaminjagripir liggja ekki á lausu. Virðingarverð uppboðshús og antíksalar selja ekki svona dót af prinsippástæðum en einhverjar safnarasíður eru til á netinu þar sem hægt er að komast yfir minjagripi með hakakrossum.

P.S. Já og gleðilegt ár!
P.P.S. Haldið þið að mér verði hent út af internetinu fyrir að birta þetta?

Einn baukur enn ...

2010-12-20T15:21:00.003Z

Kakóbox frá Erik Kold áskotnaðist mér í gær þegar Sigfríður kom færandi hendi í heimsókn. Vinir sem gefa manni plastdollur eru góðir.

Ostabakki Eiríks kalda

2010-12-14T10:36:00.006Z

Í gær öðlaðist mér sú gæfa að rekast á þennan dýrðarinnar ostabakka (sem að sjálfsögðu mætti líka nota fyrir jólaköku, bananabrauð, smørrebrød eða eitthvað annað gott) í Góða hirðinum. Mér finnst ég auðvitað hafa himin höndum tekið - hver kemst ekki í gott skap af að horfa á rósum skreytt danskt plast frá Erik Kold? Röndóttu dósina fann ég fyrir nokkru og hún kemur sér aldeilis vel fyrir tvíbökurnar krakkar!

Ostabakkinn er engin minniháttar smíði. Málin eru um það bil: 31 cm á lengd, 19,8 cm á breidd, 9,5 cm á hæð og hann vegur ein 625 grömm áður en búið er að setja ostinn á hann.

Hýasinta í fasanakristalsgobleti

2010-12-07T13:05:00.008Z

Loksins birti nóg af degi til að ég gæti myndað hýasintuna í glasinu. Reyndar veit ég ekki hvort hægt er að kalla þetta glas, bikar væri kannski nær lagi. Á ensku heitir svona ílát goblet minnir mig. En hvað um það, fasaninn sem skorinn er í glasið finnst mér geypifagur (þess vegna keypti ég það á nokkurhundruð krónur) og tilvalið að nota glasið undir hýasintuna sem vonandi blómstrar áður en við verður litið. Kannast annars einhver við svona kristalsvöru og drekkur fólk úr þessu?

Kryddstúlkur á skrifborði

2010-12-07T10:44:00.010Z

Ef eitthvað er hægt að kalla framtíðarantík þá er það örugglega þessi Spice Girls-bolli sem er á skrifborðinu mínu og geymir penna, sólgleraugu, reglustriku og ýmislegt annað. Ég sé fyrir mér að afkomendur mínir í sjöunda lið selji hann á uppboði fyrir gríðarlegar upphæðir þegar ekkert er orðið eftir sem minnir á mig annað en fölnaðar minningar og mosavaxinn legsteinn. Ég ætlaði reyndar núna að birta jólalega mynd af hýasintu í útskornu kristalsglasi með mynd af fasana en myndin tókst svo illa í skammdegisbirtunni að kryddkvendin verða að duga í bili.

fínufrúarlampi

2010-12-05T20:48:00.004Z

Murano-glerdótið frá Ítalíu finnst mörgum glysgjörnum frúm voða fínt. Mér finnst þessi lampi úr Góða hirðinum líka öndvegisgripur.

Ave Maria

2010-11-27T22:23:00.011Z

María mey er sígildur innblástur föndrara, listamanna og minjagripahönnuða. Hér fyrir neðan eru nokkrar útfærslur af mömmu Jesú sem mér hafa áskotnast, þetta er samt ekki allt safnið, en þær eru flestar erfðagóss.

Sú andlitsfríða sem er fremst, og myndirnar eru af fyrir neðan, er líka blómavasi. Hún er með einskonar bakpoka sem setja má afskorin blóm í. Ég keypti hana á nokkrar krónur einu sinni í skranbúð í Svíþjóð. Andlitið minnir mig á leikkonur frá fyrri hluta síðustu aldar með varalit og vel plokkaðar augabrúnir.

Skammdegi

2010-11-19T13:40:00.002Z

Skammdegiskerti í glugganum. Það kviknar síður í gardínunum og hárinu á manni þegar kertið er í svona glasi.

Baukar og stjaki

2010-11-18T12:24:00.005Z

Þegar varla birtir úti veitir ekki af að hafa kveikt á kerti í eldhúsinu á meðan morgunkaffið er drukkið af melankólískri nautn og angurvær fortíðarþrá hellist yfir konu á teygðum náttkjól með úfið hár.

Þýski keramikstjakinn kostaði 250 krónur í Góða hirðinum (mig grunar að hann sé kominn frá æskuheimili vinkonu minnar). Í sömu ferð fundust skrautleg plastdós, einnig framleidd í Þýskalandi, og baukar sem koma að góðum notum undir krydd sem fæst í pokum í Tiger.

Finnskt gæðastál

2010-11-17T15:44:00.007Z

Pósturinn lét mig sækja smotterí upp í Síðumúla, sem hefði alveg mátt stinga inn um lúguna, en fyrst ég þurfti að rassgatast þangað uppeftir leit ég inn í Góða hirðinn og fann ýmislegt gagnlegt og ekki gagnlegt. Meðal þess gagnlega er þessi ketill frá Finnlandi. Hann er úr þykku stáli, tekur 1,5 l og það stendur ekkert undir honum nema Made in Finland. Kannast einhver við svona grip?

Einn Tékki í viðbót

2010-11-17T10:29:00.006Z

Hér hefur komið fram að ég á það til að taka að mér villuráfandi glervasa frá Tékkóslóvakíu. Í síðustu viku skaust ég inn í Góða hirðinn á leið upp í útvarp, þar sem ég las eigin ljóð úr Leyndarmálum annarra (hér má hlusta á þáttinn). Í Góða hirðinum rakst ég á Elísabetu og Hjálmar sem voru að sjálfsögðu búin að viða að sér eigulegum munum, til dæmis plastdollu frá Erik Kold, en ég fann einn góðan vasa í safnið mitt. Hann er út fjólubláu gleri, eftir Rudolf Schrötter frá 1955 og framleiddur af Sklo Union, Rosice verksmiðjunum. Schrötter var aðalhönnuður Technicko-výtvarného středisko lisované sklo sem þýðir víst eitthvað í áttina að Tækni og listamiðstöðin fyrir steypt gler (ég held að ég sé ekki að ljúga) og þessir svokölluðu linsuvasar voru meðal fyrstu gripanna hans þar. Vasarnir voru framleiddir lengi og í ýmsum litum og þeir eru til í tveimur stærðum en báðir mínir eru af minni gerðinni.

Kökubox með Churchill

2010-11-16T15:15:00.007Z

Af ýmsum ástæðum er nokkuð um liðið síðan ég setti hér inn mynd af einhverju sem mölur og ryð fá grandað en nú er úr því bætt og von er á ýmsu í viðbót fljótlega því heimurinn er fullur af gömlu drasli og alltaf áskotnast mér reglulega eitthvað sem vert er skráningar.

Hér fyrir neðan er kökubox úr málmi. Ég rak augun í það í Rauða kross-búðinni á Laugaveginum um daginn og ákvað samstundis að gott kynni að vera að eiga kökubox með mynd af Sir Winston Churchill heitnum. Á hliðunum eru rakin ýmis æviatriðið karlsins, hvorki er þó minnst á viskí né vindla, sem er auðvitað hálfgerð sögufölsun.

Dönsk sykurkrukka

2010-10-16T11:53:00.009Z

Krukkurnar frá Knabstrup-keramikverksmiðjunum kannast margir við en Knabstrup er lítill bær á norðvestur-Sjálandi, milli Holbæk og Kalundborgar, svona klukkutímaferð frá Kaupmannahöfn býst ég við. Fram á níunda tug síðustu aldar var blússandi atvinnlíf í Knabstrup, þar var tígulsteinaverksmiðja og keramikframleiðsla, en nú er þetta víst hálfgerður svefnbær.

Knabstrup-verksmiðjan var stofnuð 1856 og framleiddi múrsteina úr leir. 1907 bættist keramikframleiðslan við, fyrst voru bara framleiddir blómapottar en frá 1915 allskonar nytjamunir. Á blómatíma verksmiðjunnar unnu yfir 300 manns þarna en 1970 fór að halla undan fæti í bisnissnum og múrsteinaframleiðslunni var hætt árið 1980. Árið 1977 tók listamaðurinn Bjørn Wiinblad keramikverksmiðjuna yfir og til 1988, þegar verksmiðjan var lögð niður, voru munirnir sem hann myndskreytti (best að skrifa bráðum eitthvað um það dót) aðallega framleiddir í Knabstrup.

Krukkuna hér fyrir neðan, sem ég nota undir púðursykur, fékk ég í Góða hirðinum. Ég man eftir að hafa séð svona bauka af ýmsum stærðum og lögun undir smjör, kakó, síld, marmelaði, salt og pipar o.fl. o.fl. Lokið er úr tré og með gúmmíkanti svo krukkan lokast nokkuð þétt.

Glös og sjávarverudiskar

2010-10-10T12:46:00.008Z

Um daginn presenteraði ég smáglasasett sem ég á, en það er ekki eina glasasettið sem til er á heimilinu. Þetta þýska sett erfði ég eftir ömmu og það er alveg sérstaklega skemmtilegt þar sem því fylgja litlir diskar. Hins vegar veit ég ekki hvort meiningin sé að maður noti diskana undir glösin eða hvort þá á t.d. að nota undir olífur eða skel utan af rækjum eða eitthvað annað matarkyns. Myndirnar á diskunum eru af lífverum úr sjónum.

Konfekt

2010-10-02T10:25:00.009Z

Eins og þeir sem líta hér inn reglulega vita þá eru dönsku plastílátin frá Erik Kold í uppáhaldi hjá mér. Í gær var útgáfuhátíð bókarinnar minnar, sem heitir Leyndarmál annarra, haldin í Eymundsson á Skólavörðustíg og við það tilefni færði Elísabet mér litla smjöröskju fulla af unaðslegu konfekti. Þetta er ein fallegasta gjöf sem ég hef fengið.

Konfekt í morgunmat

Lampi

2010-09-24T17:09:00.004Z

Þennan gagnlega lampa fékk ég í Góða hirðinum í dag fyrir 600 krónur. Hann er úr leir og ómerktur að öðru leyti en því að undir honum er límmiði með bókstafnum N og málað númer 204. Hvaðan ætli þetta sé?

Ljósaböð fyrir föla krakka

2010-09-21T09:43:00.007Z

Fyrir nokkrum áratugum voru föl börn, sem þá voru kölluð veikluð, send í ljósaböð. Undirrituð (hvít að eðlisfari og líklega með bláhvíta húð sökum sólarleysis og eilífra storma á Suðvesturhorninu alla mína barnæsku) var í ljósum á Heilsuverndarstöð Hafnarfjarðar. Þar stjórnaði kona í hvítum sloppi, hún skipaði okkur hvenær við ættum að snúa okkur af maganum á bakið eða öfugt. Til að stytta okkur stundirnar við þessa fáránlegu ljósabekkjalegu fór hún í allskonar orðaleiki upp úr bók sem hún var með á skrifborðinu. Á þessum tíma var líka annað hvert barn í einhverri sérmeðferð við ilsigi, hryggskekkju, of háum ristum eða til að þjálfa burt einhverskonar þúfnagöngulag sem lýsti sér í því að krakkar þóttu of innskeifir.

Um daginn fann ég gömul ljósagleraugu í skúffu. Mér sýnist þau passa á sjö ára barn eða hugsanlega enn yngra. Myndina hér fyrir neðan fann ég á vef Ljósmyndasafns Reykjavíkur en hana tók Pétur Thomsen í Melaskóla á sjötta áratugnum (ég vona að ég sé ekki að mölbrjóta einhver höfundarréttarlög með því að birta hana).

Kryddkrukka

2010-09-17T09:41:00.014Z

Litla blómapottinn frá Steninge fékk ég um daginn í Góða hirðinum fyrir 50 krónur. Hann er alveg fullkominn fyrir eina steinseljuplöntu en fyrir á ég annan svipaðan Steninge-pott sem er þó með aðeins öðru lagi. Hér fann ég umræðu og mynd af samskonar potti og fyrir þá sem lesa sænsku og vilja fræðast um sögu sænskra blómapotta bendi ég á blómapottaskóla áhugamanns.

Lionel Messi og Salvador Dalí: Ísskápsseglar Dags

2010-09-16T14:37:00.006Z

Dagur Gunnarsson í Barcelona sendi mér skemmtilegan pistil um ísskápsseglana sína og frábærar myndir af þeim.

„Þetta byrjaði sem bóla á rassinum á mér,” sagði froskurinn þegar náunginn var spurður um þennan sposka frosk sem hann var með á hausnum. Ég man ekki hvernig ísskápaseglamanía mín byrjaði en á tímabili ferðaðist ég til margra áhugaverðra landa á skömmum tíma sem fararstjóri og fór að grípa með mér eins marga kitsch segla og mögulegt var frá hverjum stað. Síðan fór fólk að gauka þeim að mér er það hafði heimsótt seglavæna staði og fyrr en varði var ískápurinn þakinn á þrjá vegu og skrautlegir seglarnir farnir að smitast yfir á örbylgjuofninn og uppþvottavélina.

Nú er svo komið að fríið er nánast ónýtt ef ég finn ekki réttan segul til að taka með mér heim og vil ég nota þetta tækifæri til að benda íslenskum bæjum og sveitarfélögum og ferðamannastöðum á að girða sig nú í brók og fara að framleiða áhugaverðari og fallegri segla. Það eru sömu ljótu lundaseglarnir sama hvar maður opnar bílhurð á þjóðvegi eitt!

Seglasafninu mínu var reyndar pakkað vandlega niður í janúar síðast liðnum þar sem land var lagt undir fót og dvel ég nú ásamt fjölskyldu minni í eitt ár í Barcelóna en þar hefur óneitanlega sprottið upp nýtt safn þó að það sé mun einsleitara en aðalsafnið sem bíður samrunans í janúar. Í þessu nýja safni held ég mest upp á bollan frá Cadíz sem engin viðunandi skýring hefur fengist á nema að þetta tengist einhverjum spænskum orðaleik þar sem Cadiz og bolli tengjast einhvern veginn. Svo er það gyllti þumallinn sem ég fékk í Dalí-safninu í Figueras, þumallinn og bollinn eiga vel saman að mínu mati. Ódýrasti og jafnframt íburðamesti segullinn fékkst í dómkirkjunni hér í Barcelona, kostaði skitnar tvær evrur og er lágmynd af einum af þremur vitringum, eftirlíking af altaristöflu frá 13. öld. Með Gaspar er síðan fögur fiðla sem ég fékk senda frá vinkonu sem átti leið um Búdapest í sumar.

Þeir Lionel Messi fótboltasnillingur og Salvador Dalí eiga furðuvel saman í sjaldgæfri gerð portrettsegla í skopmyndastíl. Röð af flöskutöppum þykir mér einnig vænt um því vinkonur mínar frá Brighton færðu mér þá og sögðu þá vera haganlega smíðaða af handverksmanni sem selur þá á útimarkaði. Það er eftirtektarvert að seglasöfnunin virðist vera fremur kvenlægt athæfi því það eru einungis konur sem hafa aðstoðað mig í þessari áráttu. Annað sem vakti athygli mína við þessi seglaskrif er að á spænska ísskápnum mínum stendur skýrt og skilmerkilega NO FROST en samt er hann með nokkuð öflugt frystihólf sem heldur saltfisknum vel frosnum.

Aðrir seglar í nýja safninu skýra sig sjálfir þeir eru yfirleitt merktir stöðum sem við höfum heimsótt og svo eru einnig þau Adam og Eva sem eru í raun segulmögnuð bókamerki sem sóma sér eigi að síður fantavel á ísskápnum.

Í eldhúspartíum hef ég oftar en sjö sinnum komið að fólki sem hefur staðið og starað sem dáleitt á ísskápinn okkar. Seglarnir hafa aðdráttarafl, sumir eru fallegir gripir aðrir eru svo hræðilega ljótir að þeir verða flottir og svo eru þessir sem eru fyndnir og svo þeir sem erfitt er að flokka, til dæmis á ég einn loðinn og írskan sem spilar lag ef ýtt er á hann.

Kjarval og Løkken úr Fríðu frænku

2010-09-15T08:00:00.018Z

Undirrituð gæti seint talist ástríðuheitur fornmunasafnari, enda aðallega framtíðarantík að sjá á þessari síðu (allt verður auðvitað antík ef maður geymir það í hundrað ár eða svo), og ég er ekki til í að borga mikið fyrir veraldlega hluti yfirleitt. Aðalfjörið er að ættleiða hluti eða finna eitthvað sniðugt, sem öðrum finnst lítilfjörlegt eða menn þurfa af einhverjum ástæðum að losa sig við, og borga lítið fyrir. Það er líka fínt að styðja um leið gott málefni og endurnýta og þess vegna eru Hjálpræðisherir heimsins og Góði hirðirinn ljómandi. Ég fer sem sagt ekki oft í svokallaðar antíkverslanir, ég er einfaldlega ekki nógu mikill unnandi hluta til þess og sjaldnast til í að borga uppsett verð í slíkum búðum. En í gær fór ég inn í Fríðu frænku, kannski í fimmta skiptið á ævinni, og rakst á þessa stórkostlega eigulegu krukku frá Kjarval og Løkken sem ég keypti. Mér sýnist ég vera komin með vísi að safni frá þeim, ég á allavega fimm hluti!

Myndin í miðjunni sýnir ofan í krukkuna en undir henni er miði frá Íslenskum heimilisiðnaði þar sem hún hefur verið keypt á sínum tíma, það hefur væntanlega verið í búðinni á Laufásvegi 2 eða í Hafnarstræti. Það gleðilega var að verðinu var stillt í hóf, svona um það bil sama upphæð og hamborgari og franskar. Krukkan er í alvörunni ennþá fínni en hún sýnist, myndin er aðeins yfirlýst, hún er mun dökkblárri í raun og veru. Gripnum hefur ekki enn verið fundið hlutverk í lífi mínu en vafalaust á krukkan eftir að geyma eitthvað mikilvægt á borð við súkkulaðirúsínur, þýska gúmmíbangsa eða gróft salt. Já krakkar, það þarf stundum ekki meira en nokkurra áratuga gamlan kermikbauk til að gleðja mig.

Snúður og Snúðflúr

2010-09-14T11:26:00.011Z

Þennan sæta Snúð, sem er auðvitað ættaður úr Múmíndal en búinn til í Japan, keypti ég fyrir 150 krónur í Góða hirðinum og þakka hér með þeim sem gaf hann frá sér til ættleiðingar. Að sjálfsögðu mun ég eftirleiðis svipast um eftir Fillífjonkunni, Morranum og Snorkstelpunni á skottmörkuðum og öðrum flóamörkuðum. Fyrir neðan Snúð má sjá Snúðskreyttan fót sem ég fann á Internetinu, en ég hef samt engan smekk fyrir svona flúri.

Norskt postulín

2010-09-14T08:42:00.003Z

Doktor Gunni setti krækju á þessa síðu í gær sem varð til þess að mér varð um og ó þegar ég kíkti á teljarann. En það er samt auðvitað gleðilegt að heyra og sjá að fólk hefur ánægju af að lesa um plastdollur, tékkneska og þýska vasa og fleira gamalt dót.

Hér fyrir neðan eru tveir plattar/ostadiskar/flísar undir heita potta, eða hvað fólk vill gera við svona norskt postulín, sem ég keypti á nokkur hundruð krónur í Góða hirðinum. Plattarnir eru frá norsku Porsgrund-postulínsverksmiðjunni sem var stofnuð 1885 í Porsgunn á Þelamörk í Noregi af Johani Jeremiassen og Carl Maria Bauer. Í yfir 120 ár ár hefur fabrikkan dælt út postulíni, allt frá fargani af feðra- og mæðradagsplöttum til hlandskála og klósetta.

Diskur frá Bæjaralandi

2010-09-13T10:44:00.007Z

Þrjá svona skemmtilega kökudiska keypti ég í Góða hirðinum um daginn fyrir hundraðkall stykkið. Ég var ekki búin að þvo þennan disk þegar ég tók myndina, hélt að kámið myndi ekki sjást, en það var sem sagt misskilningur. Undir disknum kemur fram að hann er þýskur, frá posturlínsverksmiðju í Bæjaralandi, það er örugglega hægt að gúggla og finna meira um þetta stell og hvenær það var framleitt - ég geri það þegar ég má vera að og nenni (nema einhver lesandi geti frætt mig). Munstrið á þessu minnir mig á einhverjar teiknimyndir sem voru sýndar í sjónvarpinu þegar ég var barn.

P.S. Ég fann út að Bauscher Weiden var stofnað í Weiden í Bæjaralandi 1881 og starfar líklega enn.Verksmiðjan sérhæfir sig í leirtaui fyrir hótel. Verksmiðjan framleiddi líka stell með hakakrossi fyrir nasistana.

Danskar dollur

2010-09-10T07:12:00.004Z

Reynið endilega að sannfæra mig um að hægt sé að eiga of margar danskar dósir með skrúfuðu loki! Þessar keypti ég í Góða hirðinum í sömu ferð og þegar ég fann tékkneska pönkvasann. Innan skamms verða þær fullar af steiktum lauk og púðursykri ... eða kannski bara ljóðum eftir Philip Larkin.

Þýskir kitsch-vasar

2010-09-09T08:47:00.011Z

Í Svíþjóð er kona sem ætlar að safna þúsund þýskum vösum og hefur komið sér upp síðu þar sem hægt er að fylgjast með því verkefni. Margir vasanna í safninu finnst mér alveg hroðalega flott-ljótir. Þessir vasar voru framleiddir í þvílíku magni að það er auðvelt að safna þeim en ég hef hinsvegar ákveðið að sanka þeim ekki að mér og á bara tvo frekar litla en það eru líka til risamonstervasar. Þessi til vinstri er frá Strahla en á hinum er miði frá Haldensleben-verksmiðjunum sem á stendur Made in GDR.

Skottmarkaður

2010-09-05T09:51:00.010Z

Í gær var skottmarkaður við Kjarvalsstaði. Þar var mikið af fólki, bílum og dóti og milt veður, en því miður ansi hvasst framan af svo föt og bækur áttu til að takast á loft og síðan fór að rigna smávegis. Þetta var samt ansi hreint skemmtilegt og hressandi.

Það eina sem ég keypti á markaðinum var þessi fína smádolla frá Erik Kold sem ég borgaði hundraðkall fyrir og notaði undir peninga. Hún er bara um 15 cm há. Nú stendur hún á eldhúsborðinu full af seðlum!

Markaður á Laugarásvegi

2010-08-28T16:21:00.005Z

Í dag var frábærlega vel heppnaður markaður á Laugarásveginum, fullt af fólki að selja úr skápum og geymslum. Hér er mynd af því sem ég keypti: Lampi á 200 krónur (peran er ekki einu sinni ónýt), Dalahestur á 100 krónur og tvær plastdósir frá Erik Kold fyrir samtals 1500 krónur. Mér tókst ekki með nokkru móti að sannfæra manninn um að selja mér þær á lægra verði hvað sem ég reyndi. Þetta eru samt góð kaup og nú er bara að vona að það verði svona gott veður um næstu helgi þegar ég ætla að selja eigur mínar við Kjarvalsstaði.

Teitur bloggar um ósmekklegheit

2010-08-24T15:11:00.007Z

Teitur Atlason, sem er DV-bloggari, birtir í dag færslu um ósmekklegu myndirnar sínar. Einhversstaðar í færslunni vísar hann í mig sem samherja í áhuga á ljótu dóti!

Hér er færslan um grátandi börnin sem hann nefnir og hér fyrir neðan er kápumynd af Börnum og menningu sem skreytt er með umdeilanlega fagurri mynd sem ég keypti í Góða hirðinum í fyrra.

Kökubox með innihaldi

2010-08-23T21:02:00.009Z

Á Hötorget í Stokkhólmi er markaður á hverjum degi og á sunnudögum er þar fullt af fólki að selja allskonar dót. Í gær keypti ég þar kökubox frá Erik Kold á 40 sænskar krónur. Boxinu fylgdi innvols, það hafði augljóslega verið notað sem dolla fyrir saumadót, teygjur, títuprjóna og þess háttar.

Þarna er dótið sem var í kökuboxinu; spólur úr saumavél, títuprjónar og vasahnífur meira að segja.

Þessi græja giska ég á að sé notuð þegar maður er að stoppa í sokka. Hún er líka nálhús, þegar hausinn var tekinn af henni leyndust margar stoppunálar í skaftinu - sniðugt!

P.S. Ég hef í hyggju að reyna að taka betri myndir en þessar. Ég má bara ekki vera að því núna!

Meira frá Stokkhólmi

2010-08-19T14:48:00.008Z

Hjá Myrorna á Söder fann ég fjóra svona blárósótta bolla á tíkall stykkið. Ég er ekki alveg viss hvernig ég á eftir að kunna við þá en þeir koma allavega með til Íslands.

Hjá Stadsmissionen í Gamla stan var þessi fallega stytta af lesandi konu eftir Lisu Larsson til sölu. Hún er ekkert svo dýr en kostar samt meira en ég er til í að borga.

Myrorna í Stokkhólmi

2010-08-18T12:41:00.014Z

Þegar maður er í Svíþjóð er gaman að líta inn í einhverja af fjölmörgum flóamörkuðum Hjálpræðishersins. Ég skoðaði úrvalið í stórri búð við Adolf Fredriks Kyrkogata í Stokkhólmi (í kirkjugarðinum beint á móti er gröf Olofs Palme) en fann ekkert sem mig langaði í þó mikið sé þarna til af fötum, bókum og einhverju brotthættu. Ég ætla að fara á fleiri og skemmtilegri markaði næstu daga en þangað til eru hér nokkrar myndir úr Myrorna.

Hvernig verða menn góðir kommúnistar?

2010-08-15T12:46:00.003Z

Bókasafnarar borgarinnar eru oft með trýnin klesst upp að rennihurðinni í Góða hirðinum þegar opnað er og ryðjast inn stareygir með hárið stíft af fitu um leið og himnarnir opnast. Þessi bók fór hins vegar framhjá þeim því ég rakst á hana síðdegis einn daginn og keypti að sjálfsögðu því hún er ansi falleg og einhverjum finnst hún örugglega eiguleg líka. Í bókinni, sem er gefin út 1965, er þýðing Brynjólfs Bjarnasonar (úr ensku) á fyrirlestri Líú Sjaó-Sí sem fluttur var í Marx-lenínsku stofnuninni í Jenan 1939. Ég ætla ekki að skrökva því að ég sé búin að lesa kverið en fyrsti kaflinn heitir Hvers vegna verða kommúnistar að leggja stund á sjálfsuppeldi? og annar kaflinn heitir Gerist verðugir lærisveinar Marx og Engels. Því miður kemur ekki fram hver hannaði þessa fínu kápu fyrir bókaútgáfuna Heimskringlu.

Unnendur hluta finna hver annan

2010-08-14T10:51:00.008Z

Sumum finnst það einkennileg sérviska, jafnvel jaðra við óeðli, að hafa gaman að því að spá í gamalt dót og vilja endilega endurnýta það sem aðrir losa sig við.* En við sem förum á flóamarkaði þegar því verður við komið erum sko heldur betur mörg. Eli Åhman Petersen, fréttastjóri blaðsins Metro í Svíþjóð, á blogg sem heitir Femtiotalsjakten. Hún rakst á mitt blogg og fannst auðvitað pínu gaman að finna manneskju á Íslandi með sama áhugamál og hún. Hún skrifaði ekkert smá innlegg!

Diskinn með krossfiskinum, sem er á myndinni hér fyrir neðan, keypti ég í Góða hirðinum fyrir 50-kall. Ólífurnar sýna stærðina. Diskurinn er merktur Mancioli á Ítalíu. Ég veit nákvæmlega ekki neitt um það fyrirtæki.

* Eiríkur Örn heldur að ég sé hugsanlega fjöldamorðingi

Rautt

2010-08-13T08:30:00.008Z

Sumir kvarta yfir að koma sjaldan auga á eitthvað fínt og nothæft innan um allt skítuga skranið sem yfirleitt sést á flóamörkuðum. Mér tekst hins vegar nokkuð oft að finna eitthvað sem mér finnst eigulegt innan um ruslið. Í vikunni keypti ég þessa dollu (jú, jú hún er frá Erik Kold) og danskt bollastell og diska úr plasti í Góða hirðinum. Stellinu, sem er sennilega hugsað fyrir lautarferðir með köflóttum dúk og kaffibrúsa, mjólk í flösku og gúrkusamlokum í körfu, hafði verið troðið ofan í dolluna svo það var ekki hægt að loka henni almennilega, en fyrir allt gillemojið borgaði ég 400 krónur. Ég ágirntist bara plastdolluna en bollunum og diskunum hef ég engan áhuga á svo annað hvort gef ég þá einhverjum eða sel þá hæstbjóðanda á skottmarkaði fyrir utan Kjarvalsstaði sem verður í byrjun september.

Litlir, grænir glerstjakar

2010-08-12T15:11:00.003Z

Ég átti leið um Austurborgina í hádeginu í dag og stökk inn í Góða hirðinn. Þaðan fór ég ekki tómhent út, ég fann til dæmis þessa litlu kertastjaka með grænum glerfæti á 50 krónur stykkið.

... með götum

2010-08-12T00:17:00.005Z

Þessa götóttu kertalugt (varla er hægt að kalla þetta stjaka?) keypti ég í einni af verslunum Hjálpræðishersins, Myrorna, í Uppsölum fyrir 25 sænskar krónur. Ég ætlaði upphaflega að gefa Sigríði vinkonu minni hana í afmælisgjöf en fékk áhyggjur af að henni fyndist þetta forljótt svo ég keypti eða útbjó eitthvað annað sem ég man ekki hvað var (örugglega miklu ljótara). Kertahýsillinn er merktur Guldkroken. Sú keramikverksmiðja var í Hjo, sem er bær við vesturströnd vatnsins Vättern, og var stofnuð árið 1946, en í bænum hafa starfað liðtækir leirkerasmiðir að minnsta kosti frá 15. öld. Verksmiðjan var fjölskyldufyrirtæki sem framleiddi upphaflega flísalagðar kamínur sem algengar eru í Svíþjóð, stofnað af hjónunum Bengt og Märtu Grunditz. Fljótlega var líka farið að búa til allskonar smotterí úr leir hjá þeim. Verksmiðjan var seld á níunda áratugnum en nú er Guldkroken hluti af Postulínsverksmiðjunni í Lidköping sem stofnuð var 2007 og hefur keypt upp fleiri smáfyrirtæki.

Broddgöltur

2010-08-11T22:19:00.003Z

Um daginn setti ég inn mynd af konungi skógarins sem Thomas Hellström föndraði í Nittsjö-verksmiðjunum í sænsku Dölunum. Hér er smávaxni bróðir elgsins, Broddi litli broddgöltur, sem senn mun flytja í afskekktasta úthverfi Reykjavíkur. Ég borgaði nokkra hundraðkalla fyrir broddgöltinn í forngripaverslun sem var í Skipholtinu fyrir örfáum árum.

Kolbrún Kjarval

2010-08-10T15:30:00.005Z

Uppáhaldsleirkerasmiðurinn minn á Íslandi er Kolbrún Kjarval sem er með verkstæði á Skólavörðustíg 22. Mér finnst eiginlega allt sem Kolbrún gerir fallegt, en af sérstökum ástæðum er þessi blómapottur frá 1982 í uppáhaldi hjá mér.

Af skánskum markaði

2010-08-10T09:25:00.009Z

Kosturinn við að vinna heima hjá sér (og gallinn kannski líka) er að enginn pirrast þó maður eyði smástund í að taka myndir af flóamarkaðsgóssi og skrifa postulínsblogg áður en vinnudagurinn hefst.

Krúsina hér að ofan keypti ég af skánskri konu á útimarkaði í Lundi fyrir mörgum árum og greiddi fimm sænskar krónur fyrir. Síðan hef ég svipast um eftir einhverju úr sömu seríu en aldrei rekist á. Svona leirtau hefur örugglega mörgum þótt heldur framúrstefnulegt fyrir hálfri öld.

P.S. Ég skrifaði í morgun að Stig Lindberg hefði gert þetta en það er tóm vitleysa segir einhver snilli sem kommenterar. Ég uppfæri ef ég finn út hver hönnuðurinn er.

Askja frá Rörstrand

2010-08-09T21:40:00.009Z

Þessi smjöraskja, sem ég keypti fyrir löngu í einni af stórfenglegum verslunum Hjálpræðishersins í Svíþjóð, er úr stellinu Dineca sem ég er næstum tvöhundruðprósent viss um að Marianne Westman hafi hannað fyrir Rörstrand ca. 1950-1960. Mér finnst þetta krydd- og grænmetisskreytta postulín ómótstæðilega fallegt en hef aldrei fundið neitt annað úr sömu seríu, bara séð myndir af sjúklega flottum bollum, tekönnu og fleiru. Ef þið eigið svona og viljið selja mér þá kem ég brunandi eins og loftsteinn með peningaveski ...

Berlín 1936

2010-08-09T10:59:00.006Z

Árið 1936 voru ólympíuleikarnir haldnir í Berlín. Af því tilefni voru framleiddir silkivasaklútar og einn slíkan minjagrip erfði ég fyrir löngu. Þarna má bæði finna hakakrossinn og íslenska fánann.

Kjarval og Løkken

2010-08-07T11:20:00.007Z

Hrafnhildur Tove Kjarval og Robin Løkken ráku keramikverkstæði á Brúnaveginum í Laugarásnum á fyrri hluta áttunda áratugar síðustu aldar. Þaðan eru þessi rauði vasi sem ég fann um daginn í Kolaportinu og borgaði örfáa hundraðkalla fyrir, græna græjan undir heita potta og litla skálin sem ég keypti einhverntíma á flóamarkaði fyrir hundraðkall. Hressandi litir og vel viðeigandi í dag.

Postulín frá Dresden

2010-08-06T16:56:00.002Z

Þessa fallegu skál keypti ég einu sinni í Góða hirðinum. Skálin er pínulítið skökk og vaggar örlítið svo mér datt í hug að hún gæti verið gömul. Merkið undir er ekkert sérlega skýrt en þó má vel sjá að þarna stendur Villeroy & Boch og Dresden. Án teljandi fyrirhafnar komst ég að því að Villeroy og Boch voru með verksmiðju í Dresden frá 1856-1945. Þessi stimpill var, að sögn flestra vefsíðna um postulínsstimpla, notaður 1874-1909. Skálin er sem sagt ansi gömul. Ég hika samt ekki við að nota hana og er meira að segja búin að setja hana nokkrum sinnum í uppþvottavélina.

Carl-Harry Stålhane (1920-1990)

2010-08-05T19:16:00.007Z

Nafn sænska leirkerasmiðsins Carl-Harry Stålhane (1920-1990) rekst maður hvað eftir annað á þegar lesið er um norræna leirlist, verk hans ganga kaupum og sölum á uppboðum og má finna á listasöfnum víða um heim (prófið endilega að gúggla og sjáið hvað kemur upp).

Nítján ára varð Stålhane lærlingur hjá Gunnari Nylund, sem var kunnur hönnuður hjá leirmunaverkmiðjunni Rörstrand, en Gunnar vann mest með steinleir. Hlutverk Stålhane var aðallega að skreyta leirmunina. Eftir seinna stríð menntaði Stålhane sig í París, lifði bóhemlífi og málaði og formaði skúlptúra svangur og blankur í suðupotti listanna, en sneri síðan heim til Svíþjóðar og var ráðinn sem leirlistamaður hjá Rörstrand þar sem hann vann í áratugi. Á 6. áratugnum komu fram nýir straumar og farið var að nota steinleir meira. Abstraktlist hafði áhrif á Stålhane sem leit á glerunginn sem ögrun og sá möguleika til að þróa liti og áferð. Hann sótti líka innblástur til Austurlanda og verkin þróuðust í nýjar áttir. Carl-Harry Stålhane vann á þessum árum óhefðbundin og ósamhverf verk, meira að segja matar- og kaffistell sem þóttu víst verulega spes, en þau seldust illa því fólk kaus sér enn fínleg og rósótt sparistell með gamla laginu.

Á 7. áratugnum urðu verk Stålhane sífellt stærri, grófari og dekkri, en samtímis bjó hann til töluvert af nytjamunum fyrir veitingahús og stofnanir. Hann hannaði matarstell, öskubakka, skálar, platta, krúsir og einnig staka listmuni, sem eru margir óvenjulegir og eftirsóttir.

Árið 1973 ákvað Carl-Harry Stålhane að söðla um og stofna eigið keramikverkstæði í gömlu iðnaðarhúsnæði skammt frá Lidköping. Verkstæðið kallaði hann Designhuset og þar réði sköpunargleðin ríkjum, hann vann undir kínverskum og japönskum áhrifum og verk hans breyttu um svip og urðu léttari. Designhuset varð fljótlega eitt af forvitnilegri keramikverkstæðum Svíþjóðar. Ég á sjálf þrjá gripi frá Designhuset (þeir koma seinna) en myndin hér að ofan er af potti og skál úr Fokus-seríunni sem var framleidd hjá Rörstrand á 8. áratugnum. Ég á líka litla mjólkurkönnu úr þessari seríu sem ég man ekki hvar ég fékk en skálin var keypt í Kolaportinu og potturinn í Góða hirðinum.

Carl-Harry Stålhane vann hamingjusamur að listsköpun sinni til síðasta dags. Í apríl 1990 fleygði hann sér á sófann til að fá sér hænublund og vaknaði ekki aftur.

Gler frá kommúnistum

2010-08-05T08:18:00.011Z

Þessir glervasar (reyndar er þetta bleika öskubakki en ekki vasi) eru allir keyptir í Góða hirðinum, einn og einn í einu á löngum tíma. Ég veit ekkert hvar þessi blái sem er lengst til vinstri er búinn til, sá brúni bakvið bleika öskubakkann (sem ég veit ekki heldur hvaðan er) er að öllum líkindum sænskur, það sér maður á handbragðinu, en hinir þrír eru gerðir í Tékkóslóvakíu. Sá sem er lengst til vinstri á myndinni hér fyrir ofan (sem er ekki í fókus) er hannaður af Rudolf Schrötter fyrir Rosice-glerverksmiðjuna, líklega 1955 (varla lýgur internetið því) og hinn vasinn er hannaður af Jan Schmid uppúr 1960 fyrir sömu verksmiðju, sem var að því er mér skilst undirbatterí hjá Sklo-verksmiðjunum. Minni vasinn er 15 cm og svona vasar voru framleiddir í löngum bunum í Tékkó en hinir tveir eru 20 cm og ekki alveg jafn algengir ef marka má þessa vefsíðu. Báðir þessir vasar voru framleiddir í fjölbreyttum litum og markmið mitt er að sjálfsögðu að sanka öllum litunum að mér, en það gengur afar hægt. Ef þið eigið t.d. fjólubláa eða rauða svona vasa þá myndi ég jafnvel íhuga að skipta á svoleiðis góssi og Múmínálfabók!

Of mikið af nýju og of lítið af gömlu

2010-08-03T09:14:00.005Z

Hafi maður gaman af hlutum með sögu og finnist gaman að skoða gamalt skran og finna djásn í því sem aðrir telja rusl, þá er fremur slæmt að búa á Íslandi (allavega ef maður ber það saman við að hafa fjallgöngur að áhugamáli). Hefði ég verið í einhverju grannlandanna um helgina hefði ég farið á uppboð eins og sú sem á þessa síðu gerði. Ég á borðspegil sem ég keypti á kirkjubasar í Skotlandi, hillu sem ég keypti á fínni skransölu í smábæ í New York, eyrnalokka sem fundust í rykföllnustu búð sem ég hef komið inn í í París, veggfóður sem ég keypti í sérverslun með gömul betrekk í Malmö og stofuskáp sem ég fann á hlöðulofti á sænskum bóndabæ. Í Reykjavík þarf að treysta á Góða hirðinn og Kolaportið (sem mér reyndar hálfleiðist og heimsæki því sjaldan), jú og Fríðu frænku auðvitað og Hjálpræðisherinn er kominn með flóamarkað lengst úti á Granda.

Mér finnst að það ættu að vera skemmtilegir útimarkaðir í Reykjavík, hvort sem er með grænmeti, bækur eða kompudót. Þetta er að vísu eitthvað að koma (skottmarkaðir við Kjarvalsstaði eru vísir að því, eitthvað er að gerast á Hljómalindarreitnum og búðum með gömul föt fjölgar) en það gerist hægt. Og hvers vegna er ekki Góði hirðirinn með búð í miðbænum, kannski með úrval af því besta sem þangað ratar? Ég er viss um að það væri hægt að finna hentugt húsnæði. Það má margt læra af Myrorna!

Svona rauða kaffikönnu með hvítum blómum keypti ég einhverntíma á útimarkaði Svíþjóð af konu sem var að losa sig við það sem komst ekki lengur fyrir í eldhússkápunum hennar. Ég veit ekki hvaðan kannan er en held að hún hljóti að vera sænsk eða hugsanlega dönsk.

Draumar í dósum frá Erik Kold

2010-08-02T16:00:00.007Z

Mér fannst vanta lit á þessa síðu svo ég ákvað að setja inn myndir af dönsku plastdósunum frá Erik Kold, en þær eru mikið þarfaþing í eldhúsinu og líka fallegar. Ég stal þessum myndum af dönskum síðum, en mér hefur tekist að eignast þó nokkrar, m.a. kaffidós, tedós og fleiri sem eru ljómandi góðar fyrir sykur, hveiti og haframjöl. Mínar eru bara svo kámugar að þær eru ekki myndhæfar í bili.

Guðmundur frá Miðdal

2010-08-02T12:51:00.004Z

Ég ætla ekki að fjölyrða um Guðmund Einarsson frá Miðdal í Mosfellssveit því til eru ljómandi góðar bækur sem segja frá ævi hans og verkum. Þessi stytta, sem hefur átt heima hjá mér í svona tuttugu ár, er merkt með ártalinu 1944. Er hún ekki kölluð Hjásetan?